Και λες εμένα λαϊκιστή;

Τελειώνει λοιπόν το 2014 κι ο πλανήτης εγκυμονεί αλλαγές. Άλλοι λένε πως το έμβρυο είναι αγόρι,  άλλοι περιμένουν κορίτσι κι άλλοι προειδοποιούν πως πρόκειται για  alien. Την τέχνη των διαγνωστικών ελέγχων όμως, δεν την κατέχει κανείς,  γιατί το μωρό είναι σαν τη γάτα του Σρέντιγκερ . Αν προσπαθήσεις να το δεις αλλάζει. Η ματιά του παρατηρητή επηρεάζει τη ζωή ή το θάνατό του.  Φαντάσου τώρα, να υπάρχουν δισεκατομμύρια παρατηρητές. Το μωρό γεννιέται και πεθαίνει καθώς ανοιγοκλείνουμε τα μάτια μας.

Μωρό πρώτο:

Εδώ διαβάζουμε πως τα παγόβουνα του Βόρειου Πόλου έλιωσαν και 4-5 χώρες ερίζουν για την οικειοποίηση και την εκμετάλλευσή τους. 

Αυτά που λέγανε οι περιβαλλοντολόγοι για τον κίνδυνο μαζικής καταστροφής του πλανήτη έπαψαν να ισχύουν; Η είδηση μοιάζει χαρούμενη. Ποιος θα αποσπάσει την άδεια των διεθνών οργανισμών για την εκμετάλλευση των υποβρύχιων υδρογονανθράκων; Αυτό μόνο, φαίνεται να απασχολεί  την επικαιρότητα. 

Με τη ματιά των αγορών, η γάτα είναι θησαυρός. Και είναι τόσο πολύτιμος που κανείς δεν ασχολείται με την αύξηση της στάθμης των νερών, που εντάξει, είναι κι αυτό ένα καταγεγραμμένο γεγονός, αλλά δεν θα κάτσουμε να σκάσουμε κιόλας. Το να βυθιστούν τα παράλια της γης δεν θα ταρακουνήσει τα Χρηματιστήρια.

(Σιωπή κι ας μην λαϊκίζουμε.)

Μωρό δεύτερο:

ΗΠΑ και Κούβα, μετά από δεκαετίες εμπάργκο και ψυχροπολεμικών «ρουκετών», μελετούν την αποκατάσταση των σχέσεων τους.

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο Ομπάμα, η πολιτική στάση των ΗΠΑ καθόλου έξυπνη δεν αποδείχτηκε. Βέβαια, τόσα χρόνια, κάποιοι λιμοκτόνησαν, κάποιοι άλλοι βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν, χιλιάδες Κουβανοί δεν είχαν πρόσβαση σε φάρμακα και άλλα αναγκαία αγαθά, αλλά βρε παιδί μου, ένα λάθος κάναμε, ας το δούμε τώρα. Να το διορθώσουμε –αν το επιτρέψει το Κονγκρέσο που πια δεν ελέγχεται από τον πρόεδρο. 

Εξάλλου όλοι Αμερικάνοι είμαστε. 

Όσο δηλαδή ήταν κι ο Κένεντυ Βερολινέζος κι ακόμα παραπάνω.

Αυτό που είχε κάνει η Κούβα και τιμωρήθηκε με 56 χρόνια απομόνωσης ήταν να ανατρέψει τη βολική για τις ΗΠΑ δικτατορία του Μπατίστα, που στηριζόταν στις διεθνείς  μαφιόζικες πλάτες των τότε αγορών αλλά και στην κανονική μαφία. Τόσο καιρό μετά, η απομόνωση αυτή δεν βολεύει πια. Τώρα οι ΗΠΑ κήρυξαν οικονομικό πόλεμο στη Ρωσία και στο φίδι των Ταλιμπάν που έθρεψαν στο φιλόξενο κόλπο τους. Ε, δεν είναι λογικό να τα βάζουν με όλους.

(Σιωπή κι ας μην λαϊκίζουμε.)

H Χώρα Των Δύο Άκρων

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια χώρα γραμμική. Γραμμική σαν λεπτή κόκκινη γραμμή. Οι κάτοικοί της μοιράζονταν στις δύο ακραίες μεριές του τόπου. Γι αυτό τη λέγανε: Η Χώρα Των Δύο Άκρων. Στη δεξιά μεριά ζούσαν οι βαρυκόκαλοι που ήταν λίγοι. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν μεγάλο ειδικό βάρος, ήταν πιο προσγειωμένοι και η γνώμη τους βάραινε. Στο αριστερό άκρο ζούσαν οι ελαφριοί που ήταν πολλοί και ήταν κάπως χαζοχαρούμενοι αλλά τους άρεσε να φωνάζουν ο ένας τον άλλο: «Ει, ψιτ! Νοικοκυραίε!». Ας ήταν κι ανέστιοι.