Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΡΤ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΡΤ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 15 Ιουνίου 2013

Eυχαριστούμε, ω υπέροχε ηγέτη μας

Χάρη σε σας, θυμηθήκαμε όλοι, πόσες υπέροχες εκπομπές μας έχει δώσει η δημόσια τηλεόραση και πόσο η ιδιωτική - εκτός απ’ την προπαγάνδα- κατακρεούργησε και το κριτήριο της αισθητικής μας.
Χάρη σε σας, οι κρατικοί υπάλληλοι της ΕΡΤ ανακάλυψαν εκ νέου το ταλέντο τους στη δημοσιογραφία. Μάθαμε σε ποια γόνατα κανακεύτηκε κι ανδρώθηκε  ο δικός σας Σίμος, που παλιά ήταν ο Σίμος της ΕΡΤ. Γεια σου βρε Σιμάκο με τη ρομφαία της εξυγίανσης, την απαστράπτουσα!
Χάρη σε σας μάθανε –οι λίγοι που δεν το γνώριζαν- ότι προσπάθεια εξυγίανσης δεν επιχειρήθηκε ποτέ στην ΕΡΤ, όπως και σε καμία άλλη Δημόσια Επιχείρηση, γιατί -βρε κουτά- τις ΔΕΚΟ τις έχετε για να βολεύετε τα φιλαράκια σας στις υψηλόβαθμες θέσεις. Και καθόλου δεν αρέσει στα δικά σας παιδιά η εξυγίανση, γιατί αν γινόταν, θα ένοιωθαν όπως τα μικρόβια μπροστά στην αντιβίωση.
Ακόμα κι οι άνοες που θεώρησαν πως εξυγίανση μπορούσε να γίνει  μόνο με την ΕΡΤ κλειστή, λίγο θα προβληματίστηκαν, όταν πληροφορήθηκαν, ότι τα δικά σας παιδιά διορίστηκαν ήδη στη ΝΕΡΙΤ σε λίστα διχόνοιας και απειλής που κυκλοφόρησε γρήγορα-γρήγορα μεταξύ των απολυμένων. Χωρίς ΑΣΕΠ και σαχλαμάρες.
Σε σας οφείλει ο 902, ω υπέροχε πρωθυπουργέ μας ,τα υψηλότερα ποσοστά τηλεθέασης που γνώρισε ποτέ. Τόσο ψηλά που ούτε η Αλέκα στις εφηβικές της ονειρώξεις τολμούσε να οραματιστεί.

Παρασκευή 14 Ιουνίου 2013

Η πρώτη σκέψη


Μ.Τετάρτη 30/4
Βρίσκω κολλημένο στο γραφείο μου το χαρτάκι με το εξής μήνυμα:
Μ. Παρασκευή 10.00 ΝΕΤ Τρίπτυχο, Μαυρίκιος
και ξέρω ότι, πριν φύγω για τις διακοπές του Πάσχα, έπρεπε να προγραμματίσω το ρεκόρντερ γαι την εγγραφή.
---------------------------------------------------------------------------------------------------
Κυριακή 9/6
Αντιγράφω σε DVD το ντοκυμαντέρ που μου είχε ζητήσει ο καλός ανώνυμος φίλος. Είχα καθυστερήσει να το κάνω δίνοντας προτεραιότητες σε άλλες δουλειές, από εκείνες που πιάνεις και δεν τελειώνεις ποτέ.

Δευτέρα 10/6
Αφήνω το DVD στο γραφείο του ανώνυμου φίλου.
-Εγώ πάντως στο΄γραψα όπως μου ζήτησες, παρόλο που το σήμα στο σπίτι μου είναι κακό. Είναι κουραστικό όμως γιατί τα βλέπεις όλα διπλά.
-Δεν πειράζει βρε κουτό, το έχω δει, πολλά χρόνια πριν, και μου είχε αφήσει αυτήν την αλλούτερη αίσθηση, ήθελα να το ξαναδώ.
-Μπορούμε ανά πάσα στιγμή να το κατεβάσουμε από το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ.
-Δεν μπορείς να το κατεβάσεις, να το δεις μόνο ονλάιν μπορείς...

Τρίτη 11/6
(Ούτε αυτό πια)

Τετάρτη 12/6
U-tube: 493+1 views
Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι που μοιράζονται…ακόμη
Είναι αυτό που σου συμβαίνει όταν μαθαίνεις ότι κάποιος έφυγε· ανεπιστρεπτί. Αυτό που νιώθεις όταν χάνεις κάποιον δικό σου. Αυτό που σε πιάνει και σε σφίγγει για μερικά δευτερόλεπτα. Η πρώτη σου σκέψη είναι πότε τον/την/το είδες τελευταία φορά. Το μπαλόνι γεμάτο με ελαφρό αέριο έχει ξεκινήσει την άνοδό του. Κι εσύ ψάχνεις με μανία να βρεις την κλωστή που σε συνέδεε μαζί του. Μάταια αναζητάς την κλωστή. Σου απομένει μόνο η τελευταία ματιά. Αυτή της καρδιάς. Ο χρόνος όμως, όπως και η ζωντανή καρδιά, δεν σταματά. Συνεχίζεις να ζεις, και κάθε μέρα ανασύρεις και κάτι διαφορετικό από τα βάθη της μνήμης σου, πετώντας μακριά τα τσιρότα που άκομψα έχει κολλήσει η καθημερινότητα...
Μέχρι που ο χρόνος που κυλά, περνά κι από πάνω σου και σε παρασύρει στα κανάλια της μικροζωής σου. Η ανάμνηση ολοένα και πιο αχνά παίζει. Κι η πρώτη σου σκέψη πάει να απαντήσει την τελευταία ματιά.

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

Ιστορίες Διαφθοράς και Δικαιοσύνης

-
- Δεν υπάρχει άλλος τρόπος! Μόνο με τη βοήθεια της Ευρώπης και του ΔΝΤ, θα επιβιώσουμε. Κανείς άλλος δεν μας δανείζει! Κι εμείς δεν παράγουμε τίποτα! Τα μέτρα είναι αναγκαία και έρχονται χειρότερα. Πρέπει όμως να τ’ αποδεχθούμε. Είναι η μόνη λύση για να μην κοπούν εντελώς μισθοί και συντάξεις. Με το να διαδηλώνεις στο Σύνταγμα με τους φασίστες που φωνάζουν «και Α και Ο-Πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από ΄δω», ρίχνεις το επίπεδό σου. Και το δικό μου επίπεδο, γιατί είσαι φίλη μου. Και με ποιους είσαι δηλαδή; Μ’ αυτούς που δεν έχουν τίποτα ρεαλιστικό να προτείνουν; Αυτούς που υποστηρίζουν βολεμένους δημοσίους υπαλλήλους και διεφθαρμένους επαγγελματίες; Μην τρελαθούμε κιόλας! Αυτοί που πλήττονται, δικαίως τα παθαίνουν! Καλά που ήρθε η τρόικα να μας δείξει τι έπρεπε να είχαμε κάνει μόνοι μας τόσο καιρό.

Εδώ ο φίλος μου ο Κώστας ξεκινούσε τις ιστορίες και τ’ ανέκδοτα της σαπίλας. Για τους συνδικαλιστές, τους ταξιτζήδες, τους γιατρούς, τους χαλυβουργούς, τους πολεοδόμους, τους εφοριακούς,  τους καθηγητές, για σένα, για μένα, για τον Χαζηπετρή, για όλους μας ήξερε πράγματα. Όλα τα ράμματα της γούνας μας. Και για τους πολιτικούς ήξερε και για τους μεγαλοεργολάβους, αλλά εντάξει. Γι αυτούς δεν μιλούσε πολύ. Αν του ανέφερες κάποιο περιστατικό, θα συμφωνούσε μαζί σου, αλλά δεν το έκανε μεγάλο θέμα. Δεν ήταν αυτοί οι λίγοι το πρόβλημά μας. Εμείς οι πολλοί διαμορφώναμε το χαρακτήρα της χώρας. Και το εκλογικό αποτέλεσμα. Ο Κώστας χειριζόταν θαυμάσια το λόγο. Ποιητής βλέπεις. Εξαιρετικός ντοκυμαντερίστας επίσης και δραστήριος δημοσιογράφος. Καλλιτέχνης, δημιουργός κι ελιτιστής.