Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κατσαμάκεια 2013. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κατσαμάκεια 2013. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 9 Ιουνίου 2013

Το μάθημα που πρέπει να πάρεις, μικρέ μου Δίδυμε


«Η οικονομία αλλάζει εκκωφαντικά από την εποχή που ο Πλούτωνας μπήκε στον Αιγόκερω το 2008. Στις 26 Ιουνίου ο Δίας αφήνει τους Διδύμους και περνά στον Καρκίνο (…) Με τους πλανήτες να διελαύνουν τα υδάτινα ζώδια “Καρκίνος/Σκορπιός/Ιχθείς” του ζωδιακού θα βρεθούμε στην ανατολή της θηλυκής κυριαρχίας….(Σε σταθερή τροχιά) η διέλευση του Κρόνου από τον Σκορπιό που συμβολίζει το θάνατο, την οικειότητα, τη μεταμόρφωση, τη σεξουαλικότητα, δηλαδή θέματα στα οποία ο Κρόνος αισθάνεται άβολα (…)».
Γ. Πανόπουλος 2013-Αυτή τη φορά είναι προσωπικό! (2008-2013: επεισόδιο 5ο)

Είναι η διέλευση του Κρόνου. Το νιώθεις κι εσύ. Σαν να βρίσκεσαι στη δίνη μιας πρόβας τζενεράλε. Πρέπει όλα να λειτουργούν σωστά. Χρειάζεται τα πάντα να είναι στη θέση τους. Κι εσύ να δουλέψεις σκληρά, να ιδρώσεις, να υπομείνεις, να αντέξεις την πίεση, να αναλάβεις τις ευθύνες, να μην αρνηθείς τις δεσμεύσεις. Στο κρίσιμο σταυροδρόμι να επιμείνεις παρόλες τις αντίξοες συνθήκες. Αδούλωτα. Παληκαρίσια.
Μέχρι το τέλος. Μέχρι να φανεί το αποτέλεσμα των προσπαθειών, της δουλειάς, και των κόπων σου. Μέχρι να πληρωθούν οι φιλοδοξίες και οι στόχοι σου. Και δεν το λέω εγώ, το λένε τ’άστρα κι οι ουρανοί.

Εμπρός λοιπόν καλά μου βιβλία!

Πρωτογνώρισα τον βιβλιοθηκάριο μέσα απ’ αυτό  το κείμενο, με τίτλο "τα δωμάτια της γραφής". Μιλάει για τον Νίκο Καββαδία και την Άλκη Ζέη, που μιλάει για τον Κόλια. Τον τρόπο και το χώρο που έγραφε τα ποιήματά του.
Όπως υπάρχουν όνειρα μέσα στα όνειρα, ταινίες μες τις ταινίες, υπάρχουν και βιβλία μες από άλλα κείμενα και λογοτέχνες μες απ’ τα μάτια άλλων γραφιάδων. Στα έργα αυτά αναμετριέται το εντός με το γράφοντα κι ας μην έχει προηγηθεί η σχετική συμφωνία. Ενίοτε, αυτός που περιγράφει ταυτίζεται με τον περιγραφόμενο. Στην πρώτη μου λοιπόν γνωριμία με το λόγο του Γιώργου Κατσαμάκη, τον ζωγράφισα σύμφωνα μ’ αυτές εδώ τις στροφές:
«Ήθελα πάντα νάμενα μικρό κι αγνό παιδί
Που απ’ το ψυχρό δωμάτιό του έξω ποτέ δε βγαίνει
Και που σκυφτό, παράξενα βιβλία φυλλομετρεί
Κι απέναντί του το κοιτούν παλιάτσοι αραδιασμένοι.»