Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

παγιδευμένοι

είναι κι αυτές οι φορές που η φύση θυμώνει, που μας κρατά μια-δυο μέρες κοντά της συντρίβοντας τα μεγαλόσχημα και υπερφίαλα σχέδιά μας, που διαταράσσει τις επικοινωνίες μας, που ταρακουνά τα μπετονένια θεμέλιά μας, που κοσμοχαλάει τις αισθήσεις μας, που βροντοφωνάζει στα μούτρα μας, μπας και συναισθανθούμε, μπας και έρθουμε στα συγκαλά μας, μήπως και αναρωτηθούμε κι ανατρέξουμε πίσω στα βασικά, 
Βλάχα Τρικάλων, 2012
Σαννά Υεμένη 2016, Reuters

είναι κι αυτές οι μέρες που εμείς οι ίδιοι παγιδεύουμε τους εαυτούς μας, εκόντες-ακόντες σε κύκλους αόρατους, που χανόμαστε σε δρόμους ατελεύτητους, που βαδίζουμε σε ζωές καμένες, που μπερδευόμαστε σε αυτοκτονικές συγκυρίες, που τρέφουμε το σαράκι για συντροφιά μας, που στρέφουμε τον εαυτό μας εναντίον μας, υποταγμένοι σε αταβιστικά ανεξέλεγκτα τερτίπια,


είναι κι αυτές οι περιπτώσεις που ο άνθρωπος ξεθάβει την αληθινή του φύση, την κτηνώδη και τη φθοροποιό, που, ad absurdo, διαλέγει τη λάθος πλευρά, που αποφασίζει πως ήρθε στον κόσμο τούτο για να επιβληθεί και να επικρατήσει - ο άμοιρος - τότε είναι που κι η μεγαλύτερη δυστυχία γεννιέται στον κόσμο...

Dubai Mall, 2014
Giangzou Mall, 2016


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου