Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Η ζωή στη γη*

(*διαδικτυακό αφιέρωμα στον @moloch)

video

Όταν όλη σου η ζωή περνά μπροστά από τα μάτια σου φρόντισε να είναι γεμάτη!

11 σχόλια:

  1. Τρομερό. Απλό και ταυτόχρονα εξαιρετικά δύσκολο...
    Σαν να πρέπει να βρίσκομαι σε κατάσταση ετοιμότητας ανά πάσα στιγμή, αισθάνθηκα...
    Κάτι που, υπο ΚΣ θα έπρεπε όντως να ισχύει...
    Αλλά και πώς να καταφέρει κανείς να γίνει ΤΟΣΟ φυσιολογικός;...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πριν χρόνια έπεσα στις σκάλες του Μετρό.
      Πρόλαβα να σκεφτώ πως όπως γίνεται στις ταινίες έτσι και γω θα σκοτωθώ....
      Ημουν ψύχραιμη όμως...
      Τώρα που το θυμάμαι ανατριχιάζω.

      Διαγραφή
  2. Theorema μου, δεν υπάρχουν πρέπει στις συμπεριφορές μας, αρκεί να υπάρχει απέραντη αγάπη για ζωή, μη στενοχωριέσαι δεν σου λείπει...

    Serenata μου, απίστευτο!!! κι εγώ μια φορά ένοιωσα το ίδιο πριν από πολλά χρόνια, όταν έχασα τον έλεγχο του αυτοκινήτου κι έπεσα σε μια βιτρίνα καταστήματος: αυτό που μου πέρασε από το μυαλό ήταν: ωωω σαν τις ταινίες!!!! Εγώ, δεν έπαθα απολύτως τίποτε, ο μπαμπάς μου όμως δεν ξαναχρησιμοποίησε το αυτοκίνητό του..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καταπληκτικό το βίντεο!
    έτσι είναι... είμαστε έτοιμοι/ες ανά πάσα στιγμή? αυτό θα σήμαινε μια υπέροχη καθαρή σαν κρύσταλλο συνειδητότητα στην καθημερινότητά μας... αλλά ξεχνιόμαστε, it's too easy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κάνουμε ό,τι μπορούμε Ξωτικούλι μου, et que sera sera...!

      Διαγραφή
  4. Συγκλονιστική ανάρτηση! Μ άγγιξες πολύ...

    Νewagemama - το σύστημα κόλλησε και δεν αναγνωρίζει, never mind

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμε/newagemama, ελπίζω να σε άγγιξε σε θετική φορά...
      (και σε μένα έκανε νουμεράκια από χθες...)

      Διαγραφή
  5. η ζωή μας χαρίζει μοναδικές στιγμές,αλλά δυστυχώς δεν μας χαρίζεται...η πραγματική μάχη δίνεται καθημερινά από ανθρώπους σαν τον Αποστόλη. εύχομαι πραγματικά δύναμη στην ψυχή & στο σώμα όλων μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Έχεις απόλυτο δίκιο, Lost diary, γιαυτό και την αγαπάμε, όπως και αγαπήσαμε, χωρίς να τον ξέρουμε, τον Αποστόλη...και η δύναμη προέρχεται από εμάς (?)

    ΑπάντησηΔιαγραφή