Ευτυχία

Κάπως τα κατάφερε και φέτος και κάθε δευτερότριτο βράδυ παίρνει προσωρινή άδεια και κατεβαίνει κοντά μας.  Σκαρώνει κανένα στιχάκι, το δίνει στο θεό και το ανταλλάσσει με μια ώρα και βάλε ελευθερίας. Γιατί πρέπει να μας τα πει όλα, όλα κι από την αρχή,

για του ξενιτεμού την πίκρα

Μέσα στην κρύα ξενιτιά
ο ήλιος δεν ζεσταίνει
παγώνουν και τα όνειρα
κι όσοι ξενιτευτήκανε
βγήκανε γελασμένοι.

…της μάνας τη σκέπη και φροντίδα

Ούτε χρήμα ούτε σπίτι
δε στεριώνει στη ζωή
αν δεν έχεις φυλαχτό σου
αχ, της μανούλας την ευχή.

…τη συζυγική αγάπη και αφοσίωση

Τι θα γίνω μες στη ζωή αν ξυπνήσω ένα πρωί
και κοιτάξω την αγκαλιά μου από μέσα να λείπεις εσύ

…τη λαχτάρα της λεφτεριάς και το θάμβος της αντρειοσύνης

Κάπου εδώ, κοντά, τον πάνε,
χειροπέδες του περνάνε,
τις κοιτά, χαμογελάει,
δεν τρομάζει, δεν λυγάει.

…την ανάγκη που σε κάνει προς στιγμή να γονατίζεις, αλλά να μη σκύβεις το κεφάλι

Κανένα αποτέλεσμα
τα δάκρυα δεν φέρνουν
αψήφιστα πάρ’ τους λοιπόν
τους πόνους που σε δέρνουν

…τα πάθη και τις Ερινύες της

Μα κανένας δε μου φταίει
για το χάλι μου
σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου

…τα παράπονα για μια ζωή που δεν θέλησε να έχει

Βρε μοίρα δεν κουράστηκες, να τυραννάς ακόμα,
ένα ταλαίπωρο κορμί, που το `χεις κάνει πτώμα

…τα βάσανα της ζωή της που έζησε

Στης καρδιάς μου το χειμώνα
φύτρωσε μια ανεμώνα
μα τι κρίμα δεν την πότισες και εσύ