Με
τα μάτια προσηλωμένα στο φακό. Ακίνητη
κι ακλόνητη. Με όλη τη βία γύρω της. Την
αποφεύγει τη βία, την αφήνει πίσω, την
προσπερνά, η σημασία δίνεται στο πρέπει,
στο καθώς πρέπει, στο αφού πρέπει·
η βία είναι για τους άλλους. Και σε ένα
δεύτερο χρόνο, όταν ο παρατηρητής και
μάρτυρας αποχωρήσουν, το βλέμμα θα
τραβηχτεί, θα κοιτάξει πάνω από τον ώμο,
κι η εικόνα θα περάσει στη RAM της λήθης,
η λήθη είναι και φάρμακο - όταν δεν
επιβάλλεται.
Στη
Σαουδική Αραβία ένας πρίγκηπας αποκεφαλίστηκε. Η συμφωνία καταπατήθηκε.
Δεν συνεμορφώθη. Αυτή η βία την αφορά
περισσότερο; Μαθαίνει άραγε γεωγραφία;
Αναφέρεται η Σαουδική Αραβία στα μαθήματα
μελέτης; Αυτά που γίνονται κατ’οίκον,
σε αυλές μαυριτάνικες, σε κήπους με
γάργαρα νερά και μαρμάρινες ανάβρες,
εκεί που ο δάσκαλος έπεται, κι αυτή
προηγείται, χαϊδεύοντας τα πέταλα από
τις ορτανσίες και θαυμάζοντας τα παγώνια.
