Η τέχνη του ραψίματος

Μέρες παράξενες, μέρες αξόδευτες, περιμένω κάτι να γίνει, γίνονται όμως άλλα πολλά που δεν τα προλαβαίνω, όλη μου η ζωή ένα ατέλειωτο hop-on hop-off, λίγο από’δω, λίγο από’κει. Αφουγκράζομαι γύρω μου, έχει ησυχία στο σπίτι, απομακρυσμένοι ήχοι αργίας, κάθομαι να γράψω, τα παρατάω, έχουν μαζευτεί πολλά για γράψιμο. Είναι οι πρώτες μέρες του καλοκαιριού, αισθάνομαι τη ζέστη να κυλάει στο δέρμα μου και αναπνέω με δυσκολία, βαδίζω πάνω-κάτω, πίνω έναν χυμό, αναποφάσιστη, όπως συνήθως τον τελευταίο καιρό, κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή, βγάζω το βραχιόλι που με εμποδίζει στο πληκτρολόγιο, πιάνω τα μαλλιά μου, ξεκινάω να γράφω, σταματάω.