Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Καλημέρα

Άνοιξα σήμερα το mail κι ο καλός μου, είχε στείλει αυτήν την φάτσα. Για να την παρατηρήσω έστριψα το λαιμό μου στο όριο του κρατς-κρουτς. Αγνόησα τη φαγούρα απ' τα τσιμπητερά φύλλα, στραβώθηκα απ' το κίτρινο του λουλουδιού και μάτωσα στις κόκκινες απολήξεις των σέπαλων. Έτσι σιωπηλή έρχεται η παρηγοριά. Δεν γουρλώνει τα μάτια, δεν φωνασκεί, δεν διακόπτει τις σκέψεις σου. Μοσχοβολάει, στέκεται στην άκρη κι αν την προσέξεις, σου λέει καλημέρα.

10 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Θα εκτιμούσα και το πρωινό στο κρεβάτι. :)

      Διαγραφή
  2. Πόσο όμορφη είναι η παρηγοριά ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σαν ονειρικός καταρράκτης (όχι του ματιού, ο άλλος)

      Διαγραφή
  3. ΝΑι, ναι, είναι όντως πολύ αγαπησιάρικο και τολμώ να προτείνω και τον εναλλακτικό του τίτλο "Μερικά πράγματα που έμαθα από 1)τον καλό μου ή 2) την πασχαλίτσα ή 3) τα σέπαλα ή 4) τ'αγκάθια"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα,πολύ φιλοσοφημένο. Η παρηγοριά διακριτική και αθόρυβη... Καλό σου απόγευμα;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τι ωραίο mail !!!
    H πασχαλίτσα...όνειρο..
    Ξεπέρασε τα τσιμπητερά..κάνε ότι δεν τα βλέπεις
    Καλημέραααα
    Σόφη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρόκειται για την Μις Πασχαλίτσα. Νομίζω έχει και κρυμμένη μπέρτα. Σούπερ-ήρωας. :)

      Διαγραφή