Δυο κουβέντες μόνο, βιαστικές που φθάνουν στο λαιμό κι αναζητούν διέξοδο.
Χθες έφτασα στο Σύνταγμα αργά. Κάπου το μεσημέρι. Ήταν μέρα επίδοσης ελέγχων και πέρασα πρώτα απ’ το σχολείο (δεν απεργούσαν οι δάσκαλοι). Στο σταθμό κόσμος πολύς κατεβαίνει τις κυλιόμενες βήχοντας, με χαρτομάντιλα στα πρόσωπα. Χημικά! Στην τσάντα μου έχω δυο μάσκες αν και στοιχημάτιζα πως δεν θα τις χρειαζόμουν. Το έχασα το στοίχημα. Η βλακεία δεν παλεύεται με ορθολογικές προβλέψεις.
