Συνάδερφοι επιστρέφουν στο γραφείο μετά από τρίωρη χειρωνακτική εργασία, στους 32°υπό σκιά. Ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:
Συνάδερφος Α: Τι κάνεις;
(Σημ. Δούλευαν δίπλα-δίπλα)
Συνάδερφος Β: Εξαρτάται. Τι ώρα είναι;
Συνάδερφος Α: Δώδεκα.
(Σημ. Μία ήταν, αλλά ελάχιστα θα άλλαζαν τα βαθιά νοήματα της συζήτησης)
Συνάδερφος Β: Αργεί ακόμα η σύνταξη...
(Σημ. κι όμως ήταν μία ώρα πιο κοντά απ' όσο πίστευε)
Κοιτούν και οι δύο ψηλά και κουνάνε τα κεφάλια συμφωνώντας.
Συμπεράσματα:
Συνάδερφος Α: Τι κάνεις;
(Σημ. Δούλευαν δίπλα-δίπλα)
Συνάδερφος Β: Εξαρτάται. Τι ώρα είναι;
Συνάδερφος Α: Δώδεκα.
(Σημ. Μία ήταν, αλλά ελάχιστα θα άλλαζαν τα βαθιά νοήματα της συζήτησης)
Συνάδερφος Β: Αργεί ακόμα η σύνταξη...
(Σημ. κι όμως ήταν μία ώρα πιο κοντά απ' όσο πίστευε)
Κοιτούν και οι δύο ψηλά και κουνάνε τα κεφάλια συμφωνώντας.
Συμπεράσματα:
- Ότι φαίνεται παράλογο στον εξωτερικό παρατηρητή, συνεχίζει να είναι παράλογο για τον εσωτερικό παρατηρητή. Αυτό δεν θα μας εμποδίσει να συμφωνήσουμε.
- Η συναντίληψη δεν απαιτεί την ύπαρξη αντίληψης.
- Η δουλειά στη ζέστη, μπορεί να επιφέρει γαλήνη και συμπτώματα μέθης.
- Η αποβλάκωση ενισχύει την Ομόνοια. (Πιθανόν και το Σύνταγμα)
- Όταν κρυφακούς συναδέρφους, όλο και κάποια ανοησία θα πάρει τ' αυτί σου.
- Μην περιμένετε να πάρετε σύνταξη.